Panáček v říši mluveného slova stránky přátel rozhlasových her a mluveného slova vůbec

Janusz Głowacki (Glowacki). Rozhlasová hra. Úprava a režie Andrzej Zakrzewski.

Účinkují Adam Ferency, Grzegorz Wons, Andrzej Blumenfeld a Janusz Głowacki.

Natočeno 2009.

Janusz Głowacki (Glowacki). Rozhlasová hra.  Hudba Olena Leonenko, hrají Klaudiusz Baran, Rafał Grząka, Robert Siwak. Režie Józef Opalski.

Účinkuje Olena Leonenko.

Natočeno 2009.

Pozn.. Spektakl muzyczny. Jego bohaterem jest tragiczne i szalone życie Sergiusza Jesienina. Życie, utopione w alkoholu, wspaniałej poezji i niezliczonych romansach. Najgłośniejszy to absurdalny i namiętny związek z legendarną tancerką Isadorą Duncan. A w tle Lenin i krwawa rosyjska rewolucja. Popełnił samobójstwo mając 30 lat. Ale czy na pewno było to samobójstwo?

Na cmentarzu Wagańkowskim, przy grobie rosyjskiego poety Siergieja Aleksandrowicza Jesienina, do dziś trwa wzruszający spektakl. Co dzień pojawiają się tam świeże kwiaty, poeci czytają swoje wiersze, palą się świeczki i modlą się kobiety. Wokół samobójczej śmierci Jesienina pojawiło się wiele znaków zapytania. Autorzy ostatnich publikacji na jego temat twierdzą, iż padł on ofiarą mordu politycznego. Rosjanie nazywają go męczennikiem Rosji. Jesienin prowadził życie, w którym główne role grały: poezja, alkohol, kokaina, i kobiety. Przez kilka lat związany był z Isadorą Duncan, z którą objechał Europę i Amerykę. Ich związek był zarazem namiętny i tragiczny, Jesienin bowiem osiągnął mistrzostwo w rujnowaniu życia sobie i najbliższym. Legendarną tancerkę doprowadził do finansowej, artystycznej i fizycznej ruiny. (more…)

Janusz Głowacki (Glowacki). Rozhlasová hra. Realizace  Andrzej Brzoska. Hudební spolupráce Olena Leonenko. Režie Henryk Rozen.

Osoby a obsazení: Věra (Monika Kwiatkowska), Káťa (Edyta Jungowska), Táňa (Milena Suszyńska), Kolja / Soňa (Przemysław Wyszyński), generál (Witold Dembicki), Akulina Ivanovna (Agnieszka Pilaszewska), Jurij (Leon Charewicz), Míša (Mirosław Zbrojewicz), Ivan Pavlovič (Jacek Różycki), John Freeman (Krzysztof Tyniec), Kosťa (Grzegorz Kwiecień), policista (Jan Jurewicz), speaker (Tomasz Borkowski).

Natočeno 2010.

Pozn.: „Czwarta siostra” Janusza Głowackiego (druk w „Dialogu” w 1999 roku) to gorzka opowieść o szaleństwie i błazeństwie świata, potrzebie miłości i przewartościowaniu najważniejszych niegdyś pojęć.
Trzy siostry – Wiera (Monika Kwiatkowska), Katia (Edyta Jungowska) i Tania (Milena Suszyńska), córki emerytowanego generała, jak ich pierwowzory w czechowowskiej sztuce, marzą o lepszym życiu, w każdym razie innym niż ten, który jest ich udziałem. Jeśli u Czechowa trzy siostry Prozorow marzyły o mitycznej Moskwie, miejscu wszelkiej szczęśliwości, to Ziemią Obiecaną trzech sióstr Głowackiego jest Ameryka. A w spełnieniu marzenia o tej Ziemi Obiecanej ma pomóc czwarta, tytułowa siostra -przygarnięty przez generała bezprizorny Kola-Sonia.

Janusz Głowacki (Glowacki). Realizace Andrzej Brzoska. Hudební spolupráce  Marian Szałkowski. Rozhlasová úprava a režie Janusz Kukuła.

Osoby a obsazení: Anita (Magdalena Cielecka), Sasza (Krzysztof Gosztyła), Pchełka (Marian Opania), policista (Marcin Troński), první muž (Tomasz Marzecki), druhý muž (Kazimierz Wysota).

Natočeno 2009 (?).

Pozn.: Słuchowisko „Antygona w Nowym Jorku” Janusza Głowackiego to adaptacja jednego z najbardziej znanych w świecie polskich dramatów współczesnych.

Aż trudno uwierzyć, że ta tragikomedia, wydana w Polsce w 1992 roku (druk w „Dialogu”, prapremiera polska w Teatrze Ateneum w reż. Izabeli Cywińskiej) dopiero teraz doczekała się swojej radiowej wersji. Zadania podjął się Janusz Kukuła, który zaprosił do współpracy znakomitych aktorów.

Janusz Głowacki o „Antygonie w Nowym Jorku”: „To taka komedia o rozpaczy. Moja sztuka nie jest dokumentalnym zapisem życia w parku, a bohaterowie to nie sportretowani bezdomni. Może ten park jest niczym więcej niż dekoracją. Bezdomni w tej sztuce są tacy, jak my wszyscy. A gdybyśmy jeszcze tak znaleźli się na dzień, albo na rok ulicy…”