Jáchym Topol. Rozhlasová hra. Překlad Leszek Engelking. Adaptace Monika Pokrzycka-Pokora. Hudba Małgorzata Małaszko. Zvuk Andrzej Brzoska. Režie Waldemar Modestowicz.
Úvodní slovo Iwona Malinowska i Leszek Engelking.
Osoby a obsazení: Jerochymová (Ewa Wiśniewska), lékařka (Grażyna Barszczewska), Karla (Maria Ciunelis), Jiří, děd (Stanisław Brudny), Eman, otec (Andrzej Blumenfeld), Jeník, syn (Marcin Hycnar), muž u zdroje (Mirosław Zbrojewicz), rádio Putin (Marek Obertyn), Symbirak I (Cezary Nowak), Symbirak II (Krzysztof Szcerbiński), Symbirak III (Andrzej Chudy).
Nastudoval polský rozhlas v roce 2006. Premiéra 2. 12. 2006 (PR2, 18:00 h.; Dramat w Teatrze Wyobraźni). Repríza 28. 9. 2008.
Pozn.: JÁCHYM TOPOL (ur. 1962), wybitny pisarz czeskiego undergroundu. Sygnatariusz Karty 77, działał w Solidarności Polsko-Czechosłowackiej. W latach osiemdziesiątych pracował fizycznie: był magazynierem, palaczem, piekarzem, kierowcą. Aby uniknąć służby wojskowej, poddał się leczeniu psychiatrycznemu, w 1988 aresztowano go za nielegalne przekroczenie granicy z Polską. Od roku 1985 był głównym motorem niezależnego czasopisma „Revolver Revue”. Po „aksamitnej rewolucji” współpracował też z tygodnikiem „Respekt”, poeta, prozaik, tłumacz, autor tekstów piosenek.
„Droga do Bugulmy“ Jachyma Topola, to historia z przyszłości, może już niedalekiej – Europa opanowana jest przez terroryzm. Bezrobotny praski kat Eman, jego uzależniony od narkotyków syn Jeník i umierający dziadek błąkają się po lodowatej Symberii w poszukiwaniu legendarnego miasta Bugulma, ostatniego bastionu komunizmu. Karla, żona kata, i niemiecka Lekarka, chirurg kosmetyczny, wpadają w ręce „dzikich“ Symbiraków i zostają zmuszone do preparowania zwłok na przybycie Boga. Bóg to szalony elektryk ocalały z Bugulmy, głoszący dobrą nowinę. Nadchodzi ocieplenie i razem ze stosami trupów, pojawia się pogrzebana pod lodem była komendantka stalinowskiego obozu, Jerochimowa. Bugulma dawno została zniszczona przez terrorystów. Czy jest jeszcze nadzieja na ratunek? (anotace)