Olga Tokarczuk. Rozhlasová hra. Rozhlasová úprava Julia Wernio. Realizace Andrzej Brzoska. Hudba Małgorzata Małaszko. Režie Julia Wernio.
Účinkují Joanna Jeżewska, Adam Ferency, Stanisław Brudny.
Natočeno 2007.
Pozn.: Słuchowisko według opowiadania Olgi Tokarczuk z tomu „Dom dzienny, dom nocny“. – „Amos” na podstawie opowiadania Olgi Tokarczuk z tomu „Dom dzienny, dom nocny” to historia, w której życie codzienne łączy się z fantazją, sen z jawą. To historia z tego i nie z tego świata.
Krystyna, urzędniczka bankowa z Nowej Rudy próbuje odnaleźć mężczyznę ze swojego snu, który w tym śnie ją kocha i za nią tęskni. I znajduje, jednak w realnym świecie nie wszystko jest takie proste, jak we śnie i chociaż ona poznaje jego głos, on nie poznaje jej.
Nasze sny nas zwodzą, ale bez tej naiwnej wiary w ich obietnicę, w miłość, która przychodzi nocą, tracimy wiarę w marzenia. Może Krystyna pomyliła adresy, może to on niczego nie zrozumiał, może nie wolno mieszać tych dwóch rzeczywistości – realnej i sennej, a może prawdziwy jest tylko świat snu?
Desperacja i odwaga bohaterki „Amosa” jest szalona, ale daje jej szansę na wyrwanie się z swojej szarej rzeczywistości, na przerwanie monotonii codziennego życia, jest nadzieją na wielką miłość i przerwanie milczenia świata i natręctwa powracającego snu. Rzeczywistość jest bezlitosna wobec marzycieli, ale marzyciele są od niej piękniejsi i ciągle śnią na przekór banałowi tego świata.