Sławomir Mrożek. Rozhlasové nastudování divadelní hry. Režie Janusz Kukuła
Realizace Andrzej Brzoska. Hudba Marian Szałkowski.
Osoby a obsazení: AA (Andrzej Zieliński), XX (Sławomir Orzechowski).
Natočeno 2009. Premiéra 13. 9. 2009.
Pozn.: Premiera dotąd nie realizowanego w teatrze radiowym jednego z najważniejszych dramatów Sławomira Mrożka – „Emigrantów“, wydanych w 1974 roku.
Emigranci (1974) to najwybitniejszy utwór Sławomira Mrożka od ukazania się Tanga, a zarazem jeden z najważniejszych polskich dramatów okresu powojennego. Dwaj cudzoziemcy z bliżej nieokreślonego kraju zamieszkują wspólnie suterenę w nieznanym mieście Europy Zachodniej. Wyobcowany intelektualista, AA, wybrał emigrację z powodów politycznych, jego towarzysz zaś, „chłoporobotnik“ XX, wyjechał wyłącznie dla zarobku. Skazani są na własne towarzystwo, a ich symbioza polega na wzajemnym uzależnieniu: XX wykorzystuje AA materialnie, ten natomiast twierdzi, że wykorzystuje towarzysza pod kątem studiów nad niewolniczą mentalnością swych rodaków. AA, sam sfrustrowany i bezwolny, z wyższością odnosi się do przedstawiciela niższej klasy, dorobkiewicza, którego jedynym celem w życiu jest poprawa własnego bytu. W tych warunkach obustronne konflikty i antagonizmy nabierają wyjątkowej ostrości.