Agnieszka Czyżewska Jacquemet. Dokument.
Natočeno 2020. Premiéra 22. 4. 2020 (Polskie Radio Lublin, 21:05 h.; 26 min.). K poslechu zde.
Lit.: Czyżewska Jacquemet, Agnieszka: Drzewo do opowiadania. In Facebook, 22. 4. 2020 (status). – Cit.: Codziennie rano idę lub jadę do pracy Alejami Racławickim Rosną wzdłuż nich szpalery drzew, które w wiosna i w lecie tworzą zielony tunel prowadzący do centrum miasta. Pamięta to miejsce każdy kto choć raz wjechał do Lublina od zachodu. I nie znam nikogo kto nie patrzyłby na te aleje z zachwytem. Dzisiaj rano dotarło do mnie że niedługo zacznie się remont ulicy i ten zielony tunel zniknie bezpowrotnie. Ustąpi miejsca bus-pasom i skrzyżowaniom. Wiem że świat się zmienia nieubłaganie, że postęp, że modernizacja, ale nie samym betone człowiek żyje. „Drzewo do opowiadania“ to historia najsłynniejszego lubelskiego drzewa topoli czarnej czyli Baobabu z „Placu Litewskiego“. Usłyszmy ja dzisiaj po 21 w Polski Radiu Lublin potem na stronie internetowej radia i w serwisie spotify.
Pomyślałam sobie że warto jego historie przypomnieć, bo to nie prawda ze drzewa tylko szumią i nie maja głosu. Po prostu trzeba je usłyszeć…
Lit.: Czyżewska Jacquemet, Agnieszka: Drzewo do opowiadania. In Spotify, 22. 4. 2020 (článek). – Cit.: Przez ponad wiek na samym środku Placu Litewskim w Lublinie rosła topola czarna potocznie zwana „Baobabem“. Wyrastała niespodziewanie z betonowej powierzchni placu tak jakby pojawiła się tutaj prosto z baśni.
Silna, mocna zdawałoby się niezniszczalna. Pod topolą odbywały się najważniejsze wiece, defilady i protesty. Tu spotykali się zakochani i przyjaciele. Jej liście pomagały osobom stojącym na przystanku przetrwać deszcze i upały. Ale choć każdy o „Baobabie“ mógł coś powiedzieć nikt nie zauważył kiedy wyrósł, nikt nie wie na pewno kto go posadził i dlaczego w tak centralnym miejscu. Zagłębiając się w historię nie sposób ustalić co jest niezbitym historycznym faktem, a co wyobraźnią, mitem czy legendą. Jedno jest pewne 22 maja 2017 roku schorowana topola została wycięta. Najważniejsza jednak jest opowieść która przedłuża życie drzewa dopisując do jego istnienia czasem bardzo zaskakujące symboliczne znaczenia.
Każdy z nas może bowiem wybrać i opowiedzieć własną wersję historii, a dopóki ona trwa nie wszystek umarł Baobab, nie wszystek.