Panáček v říši mluveného slova stránky přátel rozhlasových her a mluveného slova vůbec

Ludvík Aškenazy. Rozhlasová hra. Překlad W. Wielek-Berg. Režie Ad Löbler.

Natočeno 1968. Premiéra 23. 3. 1968 (VARA, 34 min.). Ukázka k poslechu zde.

Pozn.: Als ‚s nachts de telefoon gaat en de man de hoorn opneemt, lijkt het eerst slechts een verkeerde verbinding. Een jonge vrouw beweert met de telefonische hulpdienst te willen spreken, maar dan geeft ze al vlug toe dat ze het nummer van de man met opzet gekozen heeft. Een beproefd trucje?

In ieder geval kondigt ze haar zelfmoord aan. De man laat de jonge vrouw komen, ze is pas zestien jaar oud. Heeft ze in de taxi reeds ze tabletten ingenomen? Het wordt een lange nacht, en we weten lange tijd niet of de jonge vrouw een vertwijfelde, een geroutineerde leugenaar of beide tegelijk is. (anotace)

Ludvík Aškenazy. Rozhlasová hra. Překlad Andries Poppe. Režie Jos Joos.

Natočeno 1967. Premiéra 24. 12. 1967 (BRT, 53 min.). Ukázka k poslechu zde.

Pozn.: De zielige boekhouder in dit hoorspel is een weerloos slachtoffer van omstandigheden waarvan de ware betekenis nooit tot hem is doorgedrongen, een man die per vergissing als politiek gevangene in een concentratiekamp werd opgesloten.

Op kerstavond verkeert hij in een vreemde stemming. Hij zou die nacht liever helemaal niet slapen. Want hij heeft een vreemde droom gehad, een droom die hij aan zijn slaapgenoot Albert moet vertellen: van een gebraden forel, die in de pan lag te zingen. Zijn honger wordt er niet minder van. Om die te stillen speelt hij met Albert een spelletje „spijskaart“ en ruilt zijn laatste stuk brood voor een stukje taart, dat Albert van zijn vrouw had meegekregen.

Aanvankelijk schijnt die ruil hem geluk te zullen bijbrengen. Want als de bureauklerk van het kamp even later onder de gedetineerden komt zoeken naar een banketbakker, die voor de vrouw van de kampcommandant een kersttaart moet bakken, meldt hij zich aan.

Hij weet niet eens hoe je een ei moet kloppen, naar hij heeft nu een recept op zak en voor hij doodgaat zou hij dolgraag nog eenmaal „wit meel en een klomp boter willen zien“. De vrouw van de commandant, een kind van achttien, wil de arme drommel graag een hapje gunnen: het is immers kerstavond. Maar precies de aanblik aan overdaad belet de hongerlijder een vinger naar het gebodene uit te steken. (anotace)

Ludvík Aškenazy. Rozhlasová hra. Překlad W. Wielek-Berg. Mistr zvuku Daniel Santens. Režie  Jos Joos.

Natočeno 1980. Premiéra 28. 9. 1980 (BRT, 35 min.). Ukázka k poslechu zde.

Roman is naar het Westen gevlucht, maar heeft zich hier niet kunnen bewijzen. Als zijn broer, die intussen minister geworden is in het Oosten, hem laat weten dat hij op bezoek komt, wil Roman hem verrassen met een happening die moet aantonen dat hij het gemaakt heeft. De voorbereidingen daartoe worden echter al op zichzelf een happening. (anotace)

Ludvík Aškenazy. Rozhlasová hra. Překlad Marc Colpaert. Režie Jos Joos. Zvukový mistr Eric Strömberg.

Natočeno 1977 (?). Premiéra 24. 1. 1978 (BRT, 13 min.). Ukázka k poslechu zde.

Pozn.: Afgaand op een krantenadvertentie biedt een jongeman zich bij een „mooi Frans rondborstig model“ aan om haar een taalcursus Frans te verkopen, of liever: om daartoe een poging te wagen. Zes cassettebandjes, een leerboek en een plaat met met de Marseillaise. De dame, die met herenbezoek aan de kost komt, is bereid hem op alle mogelijke manieren terwille te zijn, behalve dan met het kopen van een taalcursus. (anotace)