Podcast o česko-polské nevraživosti okolo dolu Turów připravili Karolina Głowacka a Jakub Medek.
Natočeno 2021. Webová premiéra 7. 10. 2021 (Tok FM, 6:33 h.).
Lit.: Medek, Jakub: „Polska jest płaska, a Polacy zapraszają się do domów. To był szok“. Czym Czesi różnią się od Polaków? [PODCAST]. In web Tok FM, 7. 10. 2021 (článek + nahrávka k poslechu). – Cit.: Czy życie w Czechach jest wygodne? – Tak, bardzo! – odpowiada bez wahania Polka od lat mieszkająca w Czechach, jedna z bohaterek podcastu Jakuba Medka i Karoliny Głowackiej. Ale po chwili mówi o tym, co ją w Czechach męczy, np. ksenofobia. Oto dźwiękowa opowieść o tym, co różni, a co łączy Polaków i Czechów.
– Najbardziej zaskakuje mnie to, że jak już ruszę się z Pragi, to gdziekolwiek nie pojadę, wszędzie w Czechach jest uroczo. Zacząłem już nawet wypytywać czeskich znajomych, żeby polecili mi do odwiedzenia jakieś miejsce, które jest obrzydliwe – mówi Polak od lat mieszkający w Czechach. Z kolei Czeszkę, która przed laty przyjechała do Polski, zdziwiło przede wszystkim to, jak tu jest płasko – żadnych górek czy pagórków. A Warszawa jest jak wielka wieś…
Na pierwszy rzut oka różnic między Polakami a Czechami nie ma wiele – nawet języki, choć różne, są na tyle podobne, że często jesteśmy w stanie zrozumieć się bez tłumaczenia. Z drugiej strony Czechy przynoszą wiele zaskoczeń, jeśli tylko lekko się w nie zagłębić. Różnice widać w podejściu do polityki, do religii, a nawet w sposobie organizowania spotkań z przyjaciółmi. W Polsce bardzo popularne są domówki czy proszone obiady, w Czechach chodzi się do hospody, a zaproszenie kogoś do domu to coś naprawdę wyjątkowego.
Bardzo ciekawą różnicą jest np. działanie służby zdrowia. – W Polsce od początku czułem, że ludzie nie wierzą w nic, co jest państwowe, że trzeba prywatyzować, żeby ludziom się chciało – mówi Czech od lat mieszkający w Polsce. – Czesi narzekają na służbę zdrowia, politycy też mówią, że to kolos na glinianych nogach. Ale z mojej perspektywy czeska ochrona zdrowia funkcjonuje rewelacyjnie – odpowiada za to Polak mieszkający w Czechach. – Idzie pan do ortopedy, on kieruje pana na zdjęcie rentgenowskie, idzie pan na drugi koniec korytarza, tam robi to zdjęcie, wraca do gabinetu, a ortopeda ma to zdjęcie już w swoim komputerze – wyjaśnia.
A co jest nie tak? Co się nie sprawdza? Okazuje się, że „ale“ często wychodzą po dłuższym czasie, trzeba je wypatrzyć, wsiąknąć. (…)